* Cemile taşıyamayacağı yükü Danyar’ a taşıttıktan sonra pişmanlığını şımarıklığı ile perdelemeye çalıştı ama eskisi gibi gülemedi bir süre, hakkıyla şımaramadı. Sahte kaldı bişeyler yüzünde.
* Bende ne yapsam beceriksizce elime yüzüme bulaştırıyormuş gibi hissediyorum son bi kaç gündür.
* Bana bile yaptıklarım batıyorsa rahatsız ediyorsa, yük yüklediklerim iyice deli oluyorlardır saçmalıklarıma.
*Bu durumda toz olmayı bilmeli insan
* Konuşmayı öğrenene kadar susmayı denemeli.
* Yüzümdeki sahtelik gidene dek buralarda olmayacağım.
-
Ahkam-ı blogistan
Ayşegül on post ÖZGÜR on post hatice kol on Ben bir mülteciyim aysunyollardagezer on post Kaan Fakılı on Sahaf
Temmuz 20, 2008 at 2:53 am
herkesin hata yapma hakkı vardır.
susmaksa umutsuzluktur.
çatır çatır konuşmasını bilmeli insan.
çatır çatır konuşma pratiği yaparak kendini bilebilmeyi öğrenmeli insan.
sahtelik mi, gitmeler kabullenmelerle eşdeğerdir. sahte olan bu postu yazmazdı. dön geri.
Ağustos 4, 2008 at 1:49 pm
ben geldim siz ara vermişsiniz serefraz…
şimdi danyar la cemile’yi gördüm ya…
beni bir yerlere götürdü bu…
sahtelik yoktu onların sevgisinde… töreleri yırtan bir sevgiydi..onları çekip götüren bir sevgi…
ama asıl büyük sevgi,
Cemileee… Cemilee… diye buğday tarlalarının arasında göz yaşlarıyla onların ardından koşan kiçibala (küçük bala) ‘daydı… hikayedeki bu çığlıkları ne zaman hatırlasam, yüreğim kabarır….
cemileee… cemilee….
Şükürler olsun: ben de bir kiçibalayım. benim cemilem gitmedi… şükürler olsun Allah’a…
benim Cemilem bir danyarla karşılaşmadı. benimle karşılaştı…
benim cemilem gitmedi… gitmedi…
Ağustos 4, 2008 at 9:53 pm
şimdi de “serefraz” dayım Özgür oraya da bekleriz sizi.
Sizin hikayeniz güzel sonlanmış ne güzel, sonuna kadar da öyle gitsin inş.
Töreleri yırtmak onlara çok yakışmış, samimiyetleri ile kabullendiriyolar yaptıklarını,
iyi ki danyar o türküyü şöyle yanık yanık söyledi o gece.
iyi ki cemile arkasına dönüp bakmadı.