Archive for Temmuz 9th, 2008
Sen kollarıma asla gelmemiş sevgili,
sen yitirilmiş olan daha başından,
senin hangi şarkılar gider hoşuna
hiç öğrenemedim. Vaz geçtim ben seni
gelecek anın kabaran dalgaları içinde
tanımaya çabalamaktan. İçimdeki
tüm uçsuz bucaksız imgeler, çok uzaktaki
derinliğine hissedilen peyzaj,
şehirler, kuleler, köprüler ve patikaların tahmin-
edilmedik dönemeçleri
ve şu bir vakitler nabzı tanrıların hayatıyla atan
kudretli topraklar…
tümü, beni her zaman atlatan seni
anlamlandırmak için içimden yükselirler.
* İlkokula giderken, sabahları uyanmak dışında okulla bir problemim yoktu. Ama nasıl uyanmak; annem bir kaç kez başıma gelir seslenir. -hadi Ayşegül hanım. Gittikçe bunun tonlaması yükselir, vurguların şiddeti artarak tekrarlanırdı. O zamanlar şöyle bir kaç taktiğim vardı.
1. Hiç cevap vermemek, çok derin uykudaymış gibi yapmak. (safım sanırım, annemin buna inanacağını düşündüğüme göre)
2. -Annne [...]